Europejska urbanistyka baroku

Europejska urbanistyka baroku

Barok był epoką, w której znaczącą rolę odgrywał Kościół. Kunszt i dekoracyjność ówczesnego stylu ogarnął niemal wszystkie dziedziny sztuki. Również organizacja miast została niejako odświeżona. W baroku powrócono do pomysłów epoki renesansu i kontynuowano realizację powziętych wtedy założeń miasta idealnego. Mianowicie, traktowano miasto jako miejsce wyjątkowe, o dużej randze dla społeczeństwa. Powinno ono posiadać dokładnie przemyślaną strukturę i zaspokajać potrzeby społeczeństwa. Do istniejącego już systemu barok wprowadził pewne unowocześnienia. Zakładano piękne ogrody, zmodernizowano budynki mieszczące najważniejsze instytucje publiczne, takie jak sądy czy administracje, a także uczyniono najbardziej reprezentacyjne budowle centrami miast. Dokonano również oddzielenia warsztatów rzemieślniczych od domów prywatnych. Barok nie wprowadził żadnych rewolucyjnych zmian w organizacji przestrzeni miejskiej. Poprawił i udoskonalił jedynie istniejący stan rzeczy, opierając się na osiągnięciach poprzedniej epoki.